Amalia van Solms (1602-1675) heeft een cruciale rol in het vergroten van het prestige van het Huis van Oranje en de internationale positionering van Nederland.

Ze is klankbord en raadgeefster van haar echtgenoot, stadhouder Frederik Hendrik. Als hij ziek wordt, neemt ze een deel van zijn taken waar en kiest een koers die het einde van de Tachtigjarige Oorlog inluidt. Drie jaar na de dood van haar echtgenoot overlijdt haar zoon en begint het eerste stadhouderloze tijdperk. Om de toekomst van het Huis van Oranje te borgen, oefent Van Solms nationale en internationale invloed uit. Ze gebruikt kunst als politiek middel. Haar verzameling schilderijen, meubelen en Aziatische objecten concurreert met andere Europese hoven. Hiermee plaatst ze Nederland, met de Oranjes aan het hoofd, stevig op de kaart als een Europees kunst- en handelscentrum.