Étienne-Maurice Falconet

Hij werd toegelaten tot de Parijse Académie en groeide uit tot een van de meest prominente Franse beeldhouwers van het rococo. Zijn schalkse ‘Dreigende Amor’, gemaakt voor Madame de Pompadour, de maîtresse van de Franse koning, is een aanstekelijke interpretatie van de liefdesgod; het werd zelfs een ‘icoon’ van deze 18de-eeuwse stijl. In 1757 werd Falconet aangesteld als directeur van het beeldhouwatelier van de porseleinfabriek in Sèvres; hij was er verantwoordelijk voor de productie van kleine, ongeglazuurde porseleinen beeldjes die op dat moment erg populair waren. De laatste jaren van zijn loopbaan verbleef Falconet in St. Petersburg, als hofbeeldhouwer van Catharina de Grote, en in Den Haag, waar hij werkte aan een theoretische verhandeling over de beeldhouwkunst.