Deels gelegen onder de zeespiegel, heeft Nederland een lange geschiedenis van omgaan met overstromingen. Het Rijksmuseum bezit twee panelen met een verbeelding van de Sint Elizabethsvloed van 1421, waarbij het landbouwgebied de Grote Waard bij Dordrecht onder water loopt en zo uiteindelijk het natuurgebied de Biesbosch ontstaat. De Watersnoodramp van 1953 staat in het geheugen gegrift. Op een koude winternacht overstromen in Zeeland hele eilanden en landstreken, inclusief dorpen en steden. 2000 mensen komen om door verdrinking of onderkoeling. Om nieuwe rampen te voorkomen, legt men een systeem aan van dijken, dammen en waterkeringen. Hiermee wordt de waterhuishouding kunstmatig drastisch gewijzigd. Deze Deltawerken worden in 1986 voltooid met de oplevering van de Oosterscheldekering.
Aan de slag met de collectie: